12 września 2010

Grechuta w TVP

Dziś w TVP Kultura o 13:50 oglądałem film dokumentalny z 1995 roku w reżyserii Petro Aleksowskiego - Z pamiętnika mej duszy. Marek Grechuta. To także mój ulubiony poeta i piosenkarz jednocześnie. Yastanowio mnie Jego podejście do utworu: najpierw TEKST, potem MUZYKA, która z tekstu, z poezji wydobywa ukryte treści, nadaje mu dodatkowego charakteru, emocji... To mi się podoba! Ja tez tak to widzę. Poruszył mnie wiersz Grechuty Żyj tą nadzieją czytany pięknie przez Daniela Olbrychskiego. Celowo bez muzycznej wersji, jakże znanej przecież:

Żyj aby zrywać łańcuchy głuchych ciężkich dni
i nagle płynąć i myśleć że się tylko śni
błądź wśród obłoków marzeń z tą nadzieją
że po tobie przyjdą inni i rozgrzeszą cię

Żyj tą nadzieją co mieli Kolumb albo Bach
żyj tą radością dla której Chaplin wdziewał łach
żyj z tym uśmiechem który Mona Lisa ma
żyj tym oddechem który Maratończyk zna


Żyj poprzez mgły zwątpienia przecież mimo to
wieszcz ostrzy pióro swoje by przekreślić zło
i chociaż wiele przy tym łez w sobie skrył
pisał bo wiedział dobrze że ty będziesz żył

Żył tą nadzieją co mieli Kolumb albo Bach
żył tą radością dla której Chaplin wdziewał łach
żył z tym uśmiechem który Mona Lisa ma
żył tym oddechem który Maratończyk zna


Żyj aby tym co żyli spłacić pewien dług
tym co przed laty brali w sztywne ręce płóg
dla swoich dzieci wnuków szykowali świat
przez tyle długich i niewdzięcznych lat

Żyj tą nadzieją co mieli Kolumb albo Bach
żyj tą radością dla której Chaplin wdziewał łach
żyj z tym uśmiechem który Mona Lisa ma
żyj tym oddechem który Maratończyk zna


Żyj chociaż miłość twoja trafia w ślepy mur
śnij choć nad głową krążą czarne stada chmur
błądź po stronicach książek to ich czerń i biel
wskażą ci jeszcze niejeden piękny cel

Żyj aby zrywać łańcuchy głuchych ciężkich dni
i nagle płynąć i myśleć że się tylko śni
błądź wśród obłoków marzeń z tą nadzieją
że po tobie przyjdą inni i rozgrzeszą cię

Żyj tą nadzieją co mieli Kolumb albo Bach
żyj tą radością dla której Chaplin wdziewał łach
żyj z tym uśmiechem który Mona Lisa ma
żyj tym oddechem który Maratończyk zna